3: De Naked bike was de motorfiets die je zelf moest aankleden

Behalve slappe frames en slechte vering en schokdempers was er nog een reden voor twijfelachtig weggedrag van motorfietsen. En dat was de levendige handel in accessoires als kuipen en koffers. En die waren niet allemaal van goeie kwaliteit.

Motorfietsen en wegligging deel 1

Motorfietsen waren allemaal naked

In de jaren 70 en 80 werden veel motorfietsen nog gemaakt als zogenaamde naked bike. Een motorfiets in de jaren 70 was niet veel meer dan een frame, motorblok en wielen.

Ging je een motorfiets kopen, dan kocht je ook niet veel meer dan dat. Extra’s moest je zelf kopen.

De berijder zat onbeschermd tegen weersinvloeden op zijn stalen ros.   Op een motorfiets trotseerde je vaak wind en regen.

De term naked bike bestond in die tijd nog niet. Dat was simpelweg omdat iedere motorfiets als naked bike werd geleverd. Motorfietsen hadden nog geen kuipen en koffers.

Een zogenaamde naked Bike is een motorfiets waar niets aan accessoires is gemonteerd. Stroomlijnen, kuipen en of/koffers aan gemonteerd zitten er niet op.

Naked Bike
photo credit: Coolvalley63 3/1/2008 via photopin (license)

De GL1100 was de laatste Naked Goldwing

Niet iedereen was tevreden

De motorfiets die in die tijd zo van de fabriek af kwam was in feite af. Een  nieuwe motorfiets was voor zijn rij eigenschappen afgestemd op het eigen gewicht.

Dat betekende dat alles wat er op en aan de motorfiets extra bevestigd werd teveel was.

Oke een paar koffers en een beetje bagage kan nog wel. Ga je teveel accessoires monteren dan verander je iets aan het concept.

Niet iedereen die een motorfiets aanschafte was tevreden met de uitvoering van zijn of haar motorfiets.

Een ducati was gemaakt voor goeie wegligging. Deze cafe racer is overigens een zelfbouw motorfiets. 

Motorrijders zijn individualisten

Motorrijders zijn nu eenmaal individualisten en willen niet tot de massa behoren. Motorrijders deden er alles aan om niet op de rest te lijken.

De berijders van de gemechaniseerde tweewielers knutselde wat af. Dat knutselen zorgde ervoor dat de motorfietsen markt een nieuwe impuls kreeg.

Fabrieken speelden in op de wens van de motorrijder. Fabrikanten brachten allerlei accessoires op de markt.

Niet alle accessoires waren echter bruikbaar op alle motorfietsen ook  al was dat wel de bedoeling. Soms werden er stroomlijnen geproduceerd die niet goed te bevestigen waren.

En sommige stroomlijnen waren zo slecht van kwaliteit dat ze levensgevaarlijk waren. Dat waren de mindere merken.

Maar er was een markt voor alles. Van  speciale verlichting, valbeugels en stuurkuipjes. Windschermen in diverse soorten. Er was van alles te koop.

photo credit: NESR 1978 1982 GPZ1100 via photopin (license)

De Kawasaki 1000 was van de fabriek uit al voorzien van een stuurkuipje

Motorfietsen en accessoires

De gemotoriseerde tweewieler was er vaak een met flink veel vermogen. De motorrijder kon daarom hoge kruissnelheden halen.

Zonder bescherming kon dat behoorlijk oncomfortabel zijn. Het duurde dan ook niet lang of er ontstond een nieuwe industrie.

Die industrie ging zich bezig houden met het ontwikkelen van stroomlijnen. Ook de fabricatie lag in handen van de accessoires industrie.

Ook koffersets en andere accessoires vormden een gat in de markt. Motorrijders Konden hun motorfietsen met hoog vermogen vaak niet ten volle benutten.

De wind kon een spelbreker zijn

Want bij hoge snelheden was kon de wind een vervelende spelbreker zijn.

Dit kwam doordat snel rijden een vervelende bijwerking had. De harde rijwind vormde dan een probleem. Motorrijders wilde liever wat meer uit de wind zitten.

Dit gold niet alleen voor de sportieve motorrijder. Ook de toerrijder zag wel heil in de toer stroomlijnen en koffersets die er in grote getalen op de markt kwamen.

Koffersets als van het merk Krauser en later Givi werden door veel rijders aangeschaft en gemonteerd.

photo credit: Pittou2 Kawasaki Z 1300 via photopin (license)

Zelfs de imposante Kawasaki 1300 superbike was een Naked Bike

De geometrie wijzigde vanzelf

De handel in verschillende soorten kuipen en koffersets kwam dus flink op gang. Dit had als resultaat dat steeds meer motorfietsen werden uitgerust met dit soort accessoires.

En het waren niet altijd de beste accessoires die er verkocht werden. Er was en is geen controle op de kwaliteit van de geleverde extra’s.

En veel van die extra’s werden door de berijders zelf gemonteerd. En dat ging niet allemaal professioneel.

Dit zorgde er nog al eens voor dat motorfietsen anders reageerden dan zijn berijders verwachtte.

Niet iedereen kon sleutelen

Er ontstonden echter vaak problemen door de montage van de kuipen en koffers.

Niet iedere motorrijder kon ook sleutelen. Sommige stroomlijnen werden daarom niet goed gemonteerd. Het montage materiaal van de zelf sleutelaars liep soms ver uit een.

Slangklemmen werden soms gebruikt om uiteenlopende accessoires te monteren. Dat dit niet altijd voor de gewenste resultaten zorgde was duidelijk.

De kuipen en stroomlijnen konden de wegligging soms negatief beïnvloeden.

De rijwind heeft namelijk veel vat op een motorfiets. Niet goed gemonteerde accessoires hadden hierdoor effect op het rijgedrag van een motorfiets.

Motorfietsen
photo credit: Corvair Owner 1976 Honda CB 750 motorcycle 014 via photopin (license)

De Vetterkuip hier gemonteerd op een Honda CB750. Het extra gewicht op het voorwiel had veel invloed op de wegligging. 

Kuipen en koffers van diverse makelij

Ook andere accessoires dan kuipen en koffers konden het rijgedrag negatief beïnvloeden. En soms waren de grote stroomlijnen ronduit te zwaar voor de motorfietsen waar zo opzaten.

Grote toer stroomlijnen zoals de Windjammer van Vetter zorgde voor problemen. De toerkuipen van Rickman of Glaser zorgde voor  dezelfde problemen.

Deze stroomlijnen voegde extra gewicht toe aan de voorkant van de motorfiets.

De geometrie van de motorfiets werd hierdoor gewijzigd. De motorfiets zakte immers verder in de voorvering dan de fabriek had bedacht. Dit zorgde voor ander rijgedrag dan de berijder wilde.

Een negatief effect op het weggedrag

Slecht passende accessoires hadden duidelijk een negatief effect op het weggedrag van de motorfietsen. Dit had soms vervelende gevolgen.

De soms zware stroomlijnen met noodzakelijke subframes zorgde ervoor dat de motorfiets verder in de voorvering zakte dan normaal.

De geometrie van een motorfiets veranderde hierdoor waardoor het weggedrag anders werd.

De voorvering was vaak niet geschikt voor het extra gewicht en dat was te merken. De motorfiets stuurde in veel gevallen dramatisch anders en vaak slechter.

Weggedrag motorfiets

Teveel druk op de voorvering heeft effect op de wegligging van motorfietsen

Invloed op het remmen

Vooral bij remacties veranderde de geometrie soms dramatisch waardoor ongecontroleerd slingeren van de motorfiets volgde.

Door het extra gewicht van vaak te zware kuipen en subframes dook een motorfiets ver in de vering.

Dit had vervelende en soms zelfs gevaarlijke stuur reacties tot gevolg. Ook bij de zelf gemonteerde koffersets staken dit soort problemen de kop op.

De verschillende kofferset die vaak met universeel rek werden geleverd konden in feite maar op een manier op de motorfiets gemonteerd worden.

Koffers bewogen altijd

De koffers zaten nooit mooi strak tegen de motorfiets gemonteerd. De koffer rekken waren op zijn zachts gezegd flexibel. Kortom alles bewoog.

Bij hogere snelheden trad er dus vaak beweging op in het kofferrek en die beweging werd door gegeven aan het frame. Zeker bij hoge snelheden had dat effect op het weggedrag.

Dit kon er voor zorgen dat de motorfiets soms gevaarlijk ging slingeren. Als er teveel gewicht in de koffers werd vervoerd was er teveel druk op het achterwiel. Hierdoor gingen motorfietsen achterover ging hellen.

De druk op het voorwiel nam hierdoor af waardoor het voorwiel minder grip had. Het voorwiel ging onder die omstandigheden vaak gevaarlijk slingeren.

Er was duidelijk iets mis met al die accessoires die op motorfietsen gemonteerd werden en dat zagen de fabrikanten ook.

4: Motorfietsen en vering

Opmerkingen

comments