Klassieke Japanse motorfietsen bestaan echt

Als de term klassieke motorfietsen valt in een gezelschap van niet motorrijders komt al snel de naam Harley Davidson naar voren. Harley Davidson is voor veel mensen de enige fabriek die motorfietsen maakt. In sommige gevallen komt de term Triumph of Norton nog voor maar vaak blijven mensen toch bij het Amerikaanse merk hangen. Geheel onterecht worden Japanse klassiekers vaak over het hoofd gezien.

 Over Kawasaki

Want ze zijn er echt, klassieke Japanse motorfietsen. Japanners maken al motorfietsen sinds de jaren 50 en eerder en daar zitten soms wonderlijke stukken techniek tussen.

Grote motorfiets fabrikanten van nu zijn begonnen in de vliegtuig industrie, zoals bijvoorbeeld Kawasaki. Kawasaki Heavy Industries introduceerde in 1949 zijn eerste motorfiets, een kopklepper van 154cc.

De Japanse fabriek heeft na het 154 cc motorfietsje een hele rij soms legendarische tweewielers op de markt gebracht.

In het begin ontwikkelde Kawasaki vooral 2 takt motorfietsen zoals de 500 cc Mach III in 1969.

 

Kawasaki

De remake van de legendarische Z900 van Kawasaki

Een 60 PK sterke tweetakt

De tweetakt machine is een lucht gekoelde tweetakt motorfiets met een vermogen van 60 pk en met een rijklaar gewicht van 188 kg.

De Mach III kon een topsnelheid ontwikkelen van 200 km/uur en dat was voor de jaren 60 een bijzondere prestatie.

Na de 500 cc sterke Mach 3 wist Kawasaki het motor minnende publiek opnieuw te verrassen met de H2 mach 5.

De Mach 5 was eveneens een driecilinder 2 takt motorfiets. De 750cc sterke Mach 5 wist 74 pk uit het driecilinder blok te persen en had een gewicht van 192 kg. De Mach 5 werd van 1972 tot 1975 gemaakt.

 

Honda

Zo werd en wordt er vaak over Japanse motorfietsen gedacht

Kawasaki produceerde ook zware viertakten

Kawasaki produceerde niet alleen tweetakt motorfietsen. Denk bijvoorbeeld aan de Z1. De Z1 is een 900 cc viercilinder viertakt motorfiets die als antwoord op de CB 750 van Honda kwam.

De Z1 kreeg een vermogen van 82 pk en woog maar liefst 247 kg rijklaar. De viercilinder had een topsnelheid van ruim 210 km per uur.

De Z1 werd in 1978 opgevolgd door de Z1R, een 1000 cc sterke viercilinder met maar liefst 94 pk.

Z1R viel op door zijn vierkante tank die ook wel doodskist werd genoemd vanwege zijn vorm. De Z1R zorgde voor veel opschudding vanwege het vermogen van bijna 100 pk.

 

Honda

De Black Bomber van Honda op het Wheels and Waves festival

De Z1300 spande de kroon

Er ontstond pas echt een pk race onder de Japanse motorfietsen toen Kawasaki met zijn Z1300 6 cilinder uit kwam. De Z1300 had een vermogen van 120 pk en kon een topsnelheid van ruim 220 km per uur.

Het gewicht van de 6 pitter was met 322 kilo rijklaar indrukwekkend te noemen.

Het eerste model van de Z1300 kwam in 1979 op de markt. In 1983 werd de 1300 voorzien van injectie systeem om het brandstof verbruik wat in te dammen.

Kawasaki had met de Z1300 de concurrentie flink het vuur aan de schenen gelegd alhoewel de overige Japanse fabrikanten ook niet stil zaten.

 

Black Bomber

Honda’s 450 cc Black Bomber

Honda heeft ook zijn klassiekers

Beroemd zijn natuurlijk ook de GPz 900 R die met zijn 110 pk sterke viercilinder zeker indruk maakte. Ook de ZXR750 met zijn 118 pk mag niet vergeten worden in het rijtje van legendarische Japanners.

Kawasaki  was natuurlijk niet de enige Japanse fabrikant die indrukwekkende motoren maakte.

In de eerste helft van de jaren zestig verraste Honda de wereld met een 305 cc zware tweecilinder die maar liefst 28 pk leverde.

De liefhebbers van Engelse motorfietsen waren flink op hun tenen getrapt vanwege de tekst van een advertentie voor de CB77.

 

CBX

De CBX van Honda

Boze liefhebbers van Europese motorfietsen

In de advertentie beweerde Honda dat de CB77 sneller was dan de meeste 350 cc machines van die tijd.

Waarschijnlijk waren de liefhebbers van Britse en andere Europese merken vooral boos omdat de bewering van Honda klopte.

Honda wist in 1965 de motorwereld nog meer te imponeren met de CB450 tweecilinder. De luchtgekoelde tweecilinder viertakt motorfiets leverde een maximaal vermogen van 45 pk.

De 450 cc tweecilinder had een dubbele bovenliggende nokkenas DOHC (Dual overhead Camshaft) en dat was een techniek die vrijwel alleen in wedstrijd motoren voorkwam.

 

Honda

Alle elektronica van de GL1000 zat in de dummy tank

De Black Bomber was de snelste

De Honda, die al snel de bijnaam Black Bomber kreeg. De Honda had ook een elektrische startmotor en dat hadden niet veel motorfietsen in die tijd.

De Black Bomber had 4 versnellingen en kon op de Nüburgring een gemiddelde snelheid halen van 113 km per uur.  De tweecilinder woog rijklaar 204 kg en was voor en achter uitgerust met trommelremmen.

De meeste  Europese fabrikanten deden de Japanse motorfietsen in die tijd af als afhankelijke kleine onbelangrijke motorfietsen die weinig presteerden.

Honda stond tot begin jaren 60 voornamelijk bekend als fabrikant van lichte motorfietsen tot 125 cc.

 

CB750

Een tot cafe racer omgebouwde Honda CB750 op het Wheels and Waves festival in Biarritz. 

Japan verraste opnieuw

De CB450 bracht hier echter verandering in en deed de Amerikaanse en Europese motorwereld schudden op zijn grondvesten.

In 1969 verrast Honda de wereld opnieuw met zijn CB750. De CB750 is een viercilinder viertakt motorfiets met een motorvermogen van 67 pk.

De CB750 was misschien wel de eerste zware motorfiets die een behoorlijke wegligging had. En dat was maar goed ook want de viercilinder kon een topsnelheid bereiken van 190 km/uur.

Qua motor vermogen liepen de motorfietsen van Honda wel achter op de concurrenten maar op het gebied van technisch vernuft niet.

 

Honda GL1800

De GL18000 flat six

Een 1000 cc bom onder de motorindustrie

1975 werd het jaar waarin Honda de volgende bom onder de motorfietsen industrie legde met de GL1000.

De GL1000 kreeg ook nog een kleiner broertje en dat was de CX500, een ietwat vreemde eend in bijt die later werd opgevolgd door de CX650 en de CX500 turbo en de CX650 turbo.

Later kwam er ook nog een aangeklede versie, Silver Wing, met een stroomlijn en koffers uit van de CX500.

De standaard CX500 leverde een motorvermogen van 50 pk terwijl de 500 turbo versie 82 pk leverde. De CX650 turbo was goed voor 100 pk. De CX modellen waren duidelijk bedoeld als sportievere motorfietsen.

 

Norton

Honda kon de Engelse merken qua topsnelheid wel aan

Een 1000 cc flat four

De vloeistof gekoelde flat four van de GL1000 leverde 78 pk en had een koppel van 83 nm met een droog gewicht van 273 kg.

Het motorvermogen van 78 pk verbleekte natuurlijk bij de 120 pk van de Z1300 en dus moesten de Honda ingenieurs verder denken dan de 1000cc viercilinder.

In 1980 kwam Honda met de GL1100 Interstate die in 1986 werd opgevolgd door de GL1200. De GL1200 kreeg een ruim 83 pk sterke motor en werd voorzien van een uitgebreid toerpakket.

De GL1200 werd in 1991 vervangen door de GL1500 flat six, oftewel de Goldwing werd een zes cilinder.

Honda had in de tussentijd ook al de 95 pk sterke CB 900F2 Bol d’or gepresenteerd en later de CB1100F met 110 pk. En natuurlijk mag de CBX van Honda ook niet vergeten worden.

 

Honda

Een klassieke Norton op een Frans circuit

De Bol d’or van Honda

De Bol d’or was geboren in gelijknamige endurance races die jaarlijks in Frankrijk werden gehouden.

Honda kwam midden jaren 80 ook nog uit met een aantal snelle V-vier motorfietsen die topsnelheden van ruim 240 kilometer per uur wisten te halen.

Honda en Kawasaki zijn natuurlijk niet de enige merken die klassiekers hebben voortgebracht.

Yamaha en Suzuki deden er ook alles aan om de Europese en Amerikaanse motormarkt te veroveren. Hierover meer in een volgend artikel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.