12: Istanbul geeft me het echte reisgevoel

Met in binnenrijden van Istanbul heb ik het idee dat ik echt op reis ben. Turkije is een land waar ik nog nooit geweest ben en dat geeft een extra avontuurlijk gevoel. De stad van de blauwe moskee en het Topkapi is geeft mij het gevoel dat ik echt een wereldreiziger ben. 

1: Van Goldwing naar XT500

De grens van Turkije

Griekenland is niet echt bijzonder meer voor me aangezien ik er al een paar keer eerder ben geweest. Ik doorkruis Griekenland zo snel mogelijk en bereik na een paar dagen de Turkse grens.

Het weer in Turkije is prima als ik de grens oversteek en ik kan niet wachten om verder het land in te rijden.

Aan de Turkse grens wordt er druk gestempeld in mijn paspoort ,mijn motorfiets plus bagage worden grondig onderzocht.

Istanbul

De Blauwe moskee in Istanbul

Het gaat er allemaal heel relaxt aan toe en de mensen zijn bijzonder vriendelijk. Mijn carnet hoef ik voor Turkije niet te laten afstempelen, dat begint pas in Iran.

Als de papierwinkel aan de grens voorbij is loop ik prettig gespannen naar mijn Ténéré terug, klaar om het onbekende tegemoet te gaan.

Ik wordt echter door iemand nageroepen dat ik terug moet komen omdat ik mijn bankpasje heb laten liggen. Niet handig maar ik ben dan ook behoorlijk opgewonden. Als ik alles geregeld heb start ik de Ténéré en rij enigszins nerveus het Turkse landschap in.

Onderweg naar Istanbul overnacht ik in een hotel langs de weg. De Ténéré kan veilig achter slot en grendel gezet worden en dat geeft een gerust gevoel.

Die avond zit ik op het dakterras van het hotel een Turkse maaltijd te nuttigen terwijl ik van de ondergaande zon zit te genieten.

Istanbul

kwajongens bij het Topkapi museum

 Een hotel in het hart van Istanbul

De volgende dag rij ik Istanbul binnen. Ik stop ergens in de stad en pak mijn Lonely Planet gids om te kijken waar ik het beste een hotel kan vinden. Ik kies voor een hotel in het oude hart van de stad omdat ik dan gemakkelijk de hoogtepunten van de Istanbul kan bezichtigen.

Als ik zo stil sta en een beetje om mij heen kijk voel ik mij echt een vreemdeling. Ik sta naast een speeltuintje waar moeders hun kroost in de gaten houden, het verkeer raast om mij heen en er is een moment van twijfel.

Wat doe ik hier denk ik, waar ben ik aan begonnen. Met een lichte twijfel in mijn hart stap ik weer op en rij rustig met de stroom van het verkeer mee en zo arriveer ik in het hart van Istanbul.

Motorreizen begint langzaam te wennen.

Als ik stop om te bekijken waar ik een hotel kan vinden komt er een Jonge man naar mij toe en raadt mij een hotel aan. Ik rij stapvoets achter hem aan en kom bij een klein hotel aan. Het is al laat dus ik check in en zie dat de man geld krijgt van de hotel manager.

De man is dus een hotel ronselaar bedenk ik me. Ik verblijf 2 dagen in Istanbul en bekijk zoveel mogelijk van de stad als ik kan. In de avonduren zit ik tussen de toeristen op de verschillende terrassen in de stad, eet wat en drink een biertje.

Ik bezoek het Topkapi museum, verschillende grote moskeeën, waaronder blauwe moskee en de grootste bazaar van Istanbul. Ik dwaal een beetje door de oudere wijken in Istanbul. Het reizen begint langzaam te wennen en ik ben nog maar net begonnen.

Na 2 dagen heb ik genoeg van de grote stad. Istanbul is prachtig en zeker het bezoeken waard maar ik wil verder met mijn reis.

13: Ik vertrek uit Istanboel en ga verder met mijn Wereldreis

Opmerkingen

comments