3:De Yamaha XT500 is gewoon een reis ijzer

De XT500 werd ongekend bekend en beroemd maar ook berucht want er bleven mensen problemen hebben met het starten van de grote eencilinder. Ondanks de handbediende kleplichter en het kijkglaasje bleef de eenpitter een lastig starter.Tenminste als je niet wist hoe je het moest doen.

1: [intlink id=”143″ type=”post”]De XT als eerste off the road motorfiets.[/intlink]

Het starten van de XT500 bleef lastig

Veel mensen die de 500 cc motorfiets kochten, verkochten hem teleurgesteld een paar maanden na de aanschaf weer door.

Niet omdat de motorfiets niet zou voldoen maar omdat het [intlink id=”1075″ type=”post”]starten van de eencilinder[/intlink] lastig bleef voor sommigen.

En dat terwijl de XT500 in feite helemaal niet lastig te starten is. Je zoekt met de kickstarter het juiste moment op voordat je hem start en dan een forse trap en hij startte in de meeste gevallen direct.

Voor het zoeken van het juiste punt had je hulp van het gemakkelijke kijkglaasje dat bovenop het klepdeksel zat.

Starten met een warme motor was met de 500cc machine nog wel eens een uitdaging maar ook daar hadden de Japanners wat op gevonden.

XT500
Het kijkglaasje zat rechts op het kleppendeksel van de XT500

Het kijkglaasje op de XT500 bewees zijn nut

Rechts op de enkele carburateur die op de eenpitter zit, zit namelijk een klein knopje gemonteerd. Bij een warme motor druk je met het knopje de gasschuif een klein stukje omhoog in de carburateur.

Het is misschien net een millimeter maar dat is genoeg om de XT net de juiste hoeveelheid mengsel te geven die het nodig heeft om te starten. Maar ondanks deze handig foefjes vonden veel mensen de motorfiets te ingewikkeld.

Behalve de “ingewikkelde” startprocedure zorgde het ietwat Spartaanse karakter van de eencilinder voor nogal wat onvrede onder veel motorrijders.

De dikke eencilinder was klein voor een 500cc machine en bood geen enkele bescherming tegen de rijwind .

De XT500 was een Reis ijzer
De XT500 is een Reis ijzer

Bij een stoplicht stond de motorfiets vrolijk te dansen

De eenpitter had ook geen balans as in het blok gemonteerd waardoor de berijder de zuiger onder het rijden zo’n beetje op en neer voelde gaan. Als je met de 500cc machine bij een stoplicht stil stond, stond de hele motor zo’n beetje te dansen.

De Yamaha was bovendien uitgerust met trommelremmen zodat het remvermogen ook niet optimaal was. De eerste modellen hadden bovendien ook nog 6 volt verlichting waardoor de licht opbrengst niet bijzonder was.

Ik vond de eenpitter uit Japan echter een fantastisch apparaat, lekker eenvoudig en oer betrouwbaar en als je geen haast had bracht hij je overal waar je heen wilde.

De XT deed gewoon zijn werk

En of je nou over asfalt of ruig terrein reed, de eencilinder deed altijd trouw zijn werk. Net als de Yamaha SR 500 trouwens, de neef van de XT die puur voor op de weg bedoelt was.

De XT500 was eigenlijk gewoon een reis ijzer. Yamaha merkte dat de XT500 weliswaar gelieft was maar ging toch verder ontwikkelen van een nieuwer model en dat werd de  XT550.

Niet lang na het op de markt komen van de Japanse eencilinder werd er een XT500 club opgericht.

4: [intlink id=”304″ type=”post”]De opvolger van de XT500[/intlink]

Opmerkingen

comments