8: Een Honda CB750 met een L plaat

In de tijd dat ik ging motorrijden nam je geen rijlessen want dat hoefde niet. Je kocht een motorfiets, zo zwaar als je hem wilde hebben en vroeg een proefrijbewijs aan. Dat rijbewijs kreeg je samen met een L plaat, voor de rest kon je het zelf uitzoeken, als je maar op je route bleef.

Deel 1: [intlink id=”112″ type=”post”]De brommer tijd kwam er aan[/intlink]

Je kon kiezen uit Honda of Yamaha

Ondanks de truc met de L plaat hield ik me toch zoveel mogelijk aan mijn route door Den Haag, uit angst te worden aangehouden. Je kon dan wel je gang gaan maar de politie lette wel extra op motorfietsen met L platen.

Zo reed ik regelmatig binnen mijn route van kijkduin naar Scheveningen en door alle straten die daar in de buurt waren.

Ik stopte ook regelmatig om even iets te drinken, een sigaret te roken of gewoon om even te pauzeren. Ik zette dan natuurlijk de motorfiets uit omdat ik bang was dat de motor anders te heet werd, tja wist ik veel.

In de tijd dat ik met motorrijden begon was er trouwens nog niet zoveel keuze als nu. Je kon bijvoorbeeld kiezen uit een aantal Japanse, Italiaanse of een heel bekend Duits merk.

Vervolgens kon je kiezen uit de hoeveelheid cc’s die een motorfiets had maar daar hield het dan ook zo’n beetje bij op.
 Een cb 750 four met zelf gemonteerde kuip

Een Honda of liever een Benelli

Als je het niet zo op Japans had, koos je voor een van de meer exotische merken als Laverda, Moto guzz of Benelli.

Er waren in die tijd natuurlijk ook nog steeds liefhebbers voor tweetakt motoren alhoewel het motortype toen al een beetje aan het uitsterven was.

Dit maakte de keuze voor een motorfiets een stuk simpelere dan tegenwoordig het geval is.

Als je je rijbewijs nog moest halen was het logisch om een lichtere motorfiets te kiezen zoals de Honda CB360 waar ik voor koos maar verplicht was het niet.

Het was dan ook doodnormaal om een CB750 four of een Kawasaki 1000 met een L plaat te zien rijden.

Er was geen pk grens voor iemand die nog geen rijbewijs had, laat staan voor iemand die zijn rijbewijs had maar nog geen 20 was.

 

De pk race moest nog komen

Het was 1978 en we waren nog een aantal jaren verwijderd van de pk race die er tussen de verschillende motormerken in de jaren 80 nog zou uitbarsten.

De motorfietsen met het hoogste vermogen in die tijd waren waarschijnlijk de Kawasaki 900, Honda CB750 en de Suzuki GT750.

Suzuki had eind jaren 70 nog voornamelijk tweetakt motoren in zijn programma staan. Zo waren er de lucht gekoelde GT380 3 cilinder en de 500 tweecilinder. Het vlaggenschip van Suzuki was destijds de water gekoelde GT750.

 De CB750 was vooral degelijk

Kawasaki had ook nog tweetakt motoren in zijn programma zitten, waaronder de legendarisch Mach IV.

Honda hield het bij degelijkheid en betrouwbaarheid minder op vermogen, tweetakt motorfietsen kwamen bij Honda overigens niet voor.

De befaamde Blackbomber van Honda was in die tijd alweer achterhaald en de Honda CB 750 had zo’n beetje zijn plaats ingenomen.

De Honda CB 750 was in eerste instantie ontworpen voor zijn betrouwbaarheid. Met zijn viercilinder motorblok van 750cc met enkele bovenliggende nokkenas en 2 kleppen per cilinder was de motorfiets met zijn top van 190 km/uur geen echt snelheidsmonster.

De CB 750 had nu eenmaal 67 pk en dat was voor een dergelijke motorfiets in die tijd voldoende vond men.

Totdat Japanse motorfietsgigant besloot een zwaardere motorfiets aan zijn modellenlijn toe te voegen en dat was de GL1000 Goldwing.

 De vermogens race moest nog beginnen.

Het eerste prototype van de GL1000 was de Honda M1. De M1 was uitgerust met een 1470 cc zes cilinder motorblok dat 80 pk leverde. De zes cilinder werd door de Japanse fabrikant zelf te kolossaal gevonden en men ging terug naar een 1000cc viercilinder.

In 1975 kwam de eerste vloeistof gekoelde viercilinder van Honda op de markt. De GL1000 had een 999cc boxer motor die 78 pk leverde.

De GL1000 was overigens de eerste Honda met cardan en de eerste met een boxer motor. Er werd zelfs een club opgericht rond de GL1000, de Goldwing Club Holland.

Alhoewel de Gl1000 met zijn vermogen van bijna 80 pk wel boven de rest van de gemotoriseerde tweewielers uitstak was het nog geen topvermogen.

Niet lang na de introductie van de Goldwing kwam de concurrentie met een verrassing met echt topvermogen.

Opmerkingen

comments