6: Het Anti duiksysteem

De Japanse motorfietsen industrie zag hoe de Italiaanse concurrentie de sportieve motorrijders naar zich toe ging trekken. Er moest iets gebeuren met de stuur kwaliteiten van de Japanse motorfiets.

1: [intlink id=”3092″ type=”post”]Het ging bij motorfietsen alleen om vermogen in het begin[/intlink]

De wegligging moest beter worden.

Om te beginnen was het zaak dat het weggedrag van de motorfiets beter werd en dat kon door de basis van de motorfiets aan te pakken.

Om te beginnen werden de frames van motorfietsen beter ontworpen en stijver gemaakt.

Hoe minder de kans op beweging in het frame hoe minder ongewenste beweging de motorfiets maakt. Een goed voorbeeld van een slap frame is de Honda GL1000.

De Honda Goldwing is een motorfiets die, zeker voor die tijd, veel vermogen had maar geen goed weggedrag.

Zoals ik al eerder aangaf was het frame van de eerste Goldwing veel te slap.

Tevens was de Goldwing als naked bike een motorfiets die door de consument van allerlei accessoires werd voorzien waardoor de balans van de motorfiets zoek raakte.

De GL1200 had al veel beter weggedrag dan zijn voorgangers

De Honda GL1100 had beter wegligging

Als antwoord op het slechte stuurgedrag van de Goldwing kwam Honda in 1980 met de Goldwing 1100 op de markt. De Honda GL1100 was standaard een naked bike maar werd in 1980 ook als Interstate op de markt gebracht.

Het Interstate model van de GL1100 was van de fabriek uit, uitgerust met een grote toer stroomlijn. De gehele motorfiets was voorzien van een stijver frame en had beter remmen.

Een jaar later kwam Honda met de Aspencade. De GL1100 Aspencade was uitgevoerd met dezelfde stroom als de Interstate maar had een radio ingebouwd in de kuip.

Behalve de stroomlijn en de radio had de Aspencade iets wat nog maar weinig motorfietsen hadden en dat was een anti duiksysteem. Later werden meer Honda motorfietsen uitgerust met dit systeem.

Balhoofdhoek en naloop

Het probleem bij motorfietsen bleef namelijk dat de wegligging bij hard remmen nadelig beïnvloed werd doordat de motorfiets diep in de voorvering dook.

Doordat een motorfiets in de voorveren duikt tijdens remmen veranderd de balhoofdhoek en de naloop van een motorfiets. Het wijzigen van de balhoofdhoek zorgt voor minder goede wegligging.

Om dit effect te verminderen of geheel op te heffen werd het anti duiksysteem uitgevonden. Dit anti duiksysteem moest de dynamische aslastverplaatsing tijdens het remmen tegengaan.

Maar niet alleen Honda was bezig met het verbeteren van de wegligging van zijn motorfietsen. Alle Japanse merken hadden door dat de wegligging van hun motorfietsen op verschillende punten veranderd moesten worden.

Wegligging

De balhoofdhoek en naloop hadden veel invloed over het weggedrag

Verschillende anti duiksystemen.

Honda kwam met een mechanisch anti duiksysteem, Kawasaki paste progressieve demping toe in zijn voorvork waardoor het zelfde effect optrad als het anti duiksysteem van Honda.

Ook Suzuki had door dat er iets aan het weggedrag van de motorfiets moest gebeuren en ontwikkelde verschillende anti duiksystemen.

Het NEAS (New Electrically Activated Suspension ), een elektrisch anti duik systeem was misschien wel het meest revolutionaire systeem.

Bij Yamaha motorfietsen zat het anders, daar monteerde men het TCS oftewel Travel Control Systeem, een anti duiksysteem met variabele demping. De wegligging van de Japanse motorfietsen werd door alle toegepaste techniek duidelijk beter .

De GL 1200 had een veel stijver frame

In 1984 werd Honda’s Goldwing opgevolgd door de sterk verbeterde GL1200.

De 1200cc viercilinder had een volledig vernieuwd motorblok en een langer en stijver frame wat weer gunstig was voor de wegligging.

In 1984 werd de “kale” versie van Honda’s Goldwing voor het laatst geleverd omdat de vraag naar het model zonder fabriekskuip verder afnam.

De motorfiets industrie was op de juiste weg maar de motorfiets evolutie was nog maar net begonnen.

Opmerkingen

comments