56: Met de bus naar Darra

In de buurt bij Peshawar ligt het plaatsje Darra, een plaatsje dat bekend staat om zijn vele wapen fabriekjes. Het is een plaats waar wapens als Kalasjnikovs, pistolen revolvers en nog veel meer wordt nagemaakt. Gezien de reputatie van het plaatsje wil ik daar natuurlijk een kijkje nemen. Of het mogelijk is Darra te bezoeken is de vraag want ze willen liever geen pottenkijkers weet ik ondertussen. 

Deel 1: Van Goldwing naar XT500

Een bus in Pakistan is een avontuur op zich.

Na een ontbijt gaan we met een paar mensen richting het busstation dat vlakbij de zwarte markt van Peshawar ligt. We zoeken de bus die richting Darra gaat en stappen in.

In een bus in Pakistan zitten is weer een heel ander avontuur. Het zijn niet de comfortabele bussen die we in het westen gewend zijn, met luxe banken en goede vering.

De banken zijn doorgezakt en gescheurd, de bus is overvol en er hangen net zoveel passagiers aan de buitenkant van de bus als dat er in zitten. En er loopt natuurlijk het nodige vee rond in de bus.

Voor ons als westerlingen wordt een plek in de bus vrij gemaakt want wij moeten kunnen zitten vind de chauffeur, terwijl hij ons trots de weg naar onze plek wijst.

De bus richting Darra

Als we eenmaal zitten kunnen we verder ook geen kant op, we zitten als het ware klem tussen de lokale bevolking. “Het mengen tussen de Pakistaanse bevolking is in ieder geval gelukt“ zeg ik met een glimlach.

Als iedereen in de bus zit vertrekt deze met een brullende diesel motor richting Darra. Gedurende de rit staan de ramen van de bus wijd open zodat Phillipe en ik onder de stof en diesel walm komen te zitten.

Een half uur verder hebben we ons, ter bescherming tegen stof en dieselwalmen, helemaal ingepakt met kledingstukken zodat alleen onze ogen nog zichtbaar zijn.

“We zijn nu echt niet meer herkenbaar als westerlingen”, schreeuw ik boven het motorgebulder uit.

Pakistan

Een bus in Pakistan

We mengen ons onder de Pakistanen

De Belg glimlacht even en zegt niets, “we hebben ons in ieder geval gemengd onder de bevolking” brul ik nog eens boven het geraas van de walmende diesel uit.

Anderhalf uur later komen we in Darra waar de bus even stopt omdat wij dat aan de chauffeur gevraagd hadden.

De chauffeur opent de voordeur van de bus en wij springen de bus uit met de bedoeling ons verder te gaan mengen onder de lokale bevolking.

Als we een blik in het eerste wapen werkplaatsje werpen zien we een jongeman op de grond zitten terwijl hij aan een onderdeel van een pistool vijlt. Hij lacht breed als hij ons ziet en wil ons uitnodigen om zijn werkplaatsje in te komen.

Voor dat ik echter een stap door de deuropening kan doen pakt een grote bruine hand mij bij mijn schouder. “What are you two doing here” klinkt een donkere stem.

Pakistan

De slagerij in Peshawar

De Pashtun worden ook wel Afghanen genoemd.

Als we ons omdraaien zien we een kerel van minstens 1.90 mtr. staan die ons met dreigende ogen aankijkt. De man ziet er imposant uit met zijn gebruinde gelaat, zijn grote woeste donkere baard en zijn imposante tulband op zijn hoofd.

We leggen uit dat we de wapen fabriekjes willen zien en dat we reizigers zijn. “You are not alowed here” zegt hij met overtuigende stem, “this is Tribal Aria”. De man is een Pasthun, en behoort daarom tot de grootste bevolkingsgroep in Pakistan.

De Pathanen, ook wel Pashtun of Pakhtun, vormen een bevolkingsgroep die in Afghanistan en Pakistan woont. Pathanen is de naam die zij kregen gedurende de Britse overheersing.

Door niet-Pathanen uit de regio werden (en worden) ze aangeduid als Afghanen. Na de invoering van de islam, al voor het ontstaan van het huidige Afghanistan, zijn ook de Pathanen zelf deze benaming gaan gebruiken.

Mede doordat zij de grootste bevolkingsgroep van Afghanistan vormen, is dit begrip ook buiten Afghanistan als synoniem voor de Pathanen komen te staan. Bron Wikipedia. (link)

Dara

Een straat in Peshawar

Een wapen fabriekje van dichtbij bekijken

We worden door de man resoluut terug de bus in gestuurd maar slim als we zijn hadden we de achterdeur van de bus al ontdekt en daar gingen wij dan ook direct weer door naar buiten.

Nog geen minuut nadat we de bus ingestuurd waren stonden we met een grote grijns weer in de stoffige straten van Darra.

Daar had de beste man niet aan gedacht, zei Phillipe maar hij had het nog niet gezegd of de Imposante Pasthun stond alweer naast ons aan de achterkant van de bus.

Een ander man sloeg het schouwspel gade en wenkte ons. Omdat we zo volhardend waren mochten we toch een paar fabriekjes zien.

De man was de eigenaar van een aantal werkplaatsjes en gaf ons een kleine rondleiding. Later kregen we bij zijn woning nog een glas thee voor we alsnog op de bus gezet werden.

Het was niet mogelijk om alleen in Darra rond te lopen maar we hadden toch iets gezien. Onder het stof en stinkend naar de dieselwalm maar zeer tevreden stapten we 2 uur later in Peshawar uit de bus. We waren toch in Darra geweest al was het maar een half uur.

57: Verder in Pakistan

Opmerkingen

comments