50: Verder Pakistan in

Soms maak je verkeerde keuzes tijdens het reizen het afwijken van de aangegeven route is zo’n verkeerde keuze. In dit geval maakte mijn Belgische reisgenoot de keuze voor een alternatieve route dwars door een half droge rivierbedding die door het hart van Pakistan loopt.

Deel 1: Van Goldwing naar XT500

Luchtvervuiling in Quetta

We blijven een aantal dagen in Quetta en brengen onze tijd door met het bekijken van de stad. We drinken veel thee en gaan ’s avonds naar de bioscoop. Nu is het natuurlijk altijd leuk om naar bioscoop te gaan maar in Azië is het echt een aparte belevenis.

In een bioscoop in Azië is het niet zoals we in Nederland gewend zijn muisstil, nee iedereen vind het nodig om zijn commentaar te geven tijdens de film.

Zo wordt er gescholden en boe geroepen als de slechterik in beeld komt en gejuicht als deze een pak op zijn donder krijgt.

Bijna iedereen in de zaal zit pinda’s te eten waardoor de grond bezaaid ligt met pinda schillen. Je kan dan ook niet ongemerkt de bioscoop in lopen vanwege het gekraak van de pindaschillen onder je voeten.

 

Pakistan

De Tenere heeft geen problemen maar ik des te meer

 Op weg naar Peshawar

Alles bij elkaar genomen is het kijken van een film levendiger dan in ieders westers land. Zodra de film is afgelopen klinkt er een luidt applaus uit de zaal wat aangeeft dat de film goed was. Dit alles maakt een bioscoop bezoek tot een ware beleving.

Quetta is een zwaar vervuilde stad en dat komt voor een deel door de vele tweetakt riksja’s die overal rondrijden. Als je in de ochtend je hotel uit gaat en op straat loopt heb je redelijk helder zicht met het verstrijken van de tijd wordt het zicht minder door de blauwe tweetakt walmen. Maar ondanks de luchtvervuiling blijkt Quetta een heerlijk stad om in rond te dwalen.

Na een paar dagen besluiten we weer verder te rijden. We zetten koers richting Peshawar, in het noorden van Pakistan. Als ik ergens de meest doorgaande route wil kiezen geeft mijn Belgische medereiziger aan dat hij een betere weg denkt te weten.

 In eerste instantie heb ik wat twijfels bij zijn keuze maar besluit dan toch met hem mee te rijden. In het begin is het een prima te rijden weg maar dat veranderd al snel.

Tenger

De weg kwijt in Pakistan

 De Tenere kan het makkelijk aan

De weg wordt steeds smaller en slechter met grote gaten en veranderd op een gegeven moment in een onverhard pad. Na nog een poosje rijden we een brede rivierbedding in. De rivier is op het moment niet meer dan een stroom en slingert van links naar rechts door de bedding.

We rijden nog een stukje door en merken dan dat er helemaal geen weg meer is. Ik wil omdraaien omdat ik denk dat we de verkeerde route hebben maar mijn reisgenoot wil verder. “Volgens mij klopt dit” zegt hij met enige twijfel in zijn stem. Ik kijk hem vol twijfel aan maar besluit toch met hem mee te rijden.

wr50.2

De Tenere op zijn kant

We rijden nu door brede rivierbedding met grote keien en moeten regelmatig de door de bedding kronkelende rivier oversteken. Ik heb dan wel een Tenere bij me die geschikt is voor dit soort trajecten maar met alle bagage bij me rij ik toch liever over minder ruige stukken.

We hebben het zwaar met de route die we gekozen hebben het constante zoeken naar een oversteek plaats en het gehobbel over de stenen in de warme zon maken de route door Pakistan niet gemakkelijker.

Phillip blijft er van overtuigd dat dit de route is die we moeten hebben en beweerd dat dit korter is en zeker avontuurlijker. Dat laatste is zeker het geval maar of ik hier op zit te wachten is de vraag.

51: Een zwaar stuk in Pakistan

 

Pakistan, Verkaaik

Opmerkingen

comments