14: Een wereldreis maken is decadent

Ik ben net een paar dagen in Turkije en het eerste wat me opvalt is dat Turken en Koerden elkaar niet mogen. Ik denk er het mijne van, Turken in Nederland hebben het veel over het feit dat ze in Nederland gediscrimineerd worden maar hebben er zelf ook geen moeite mee.

Deel 1: Van Goldwing naar XT500

In Turkije onderweg naar Cappadocia

Na 2 dagen in het charmante Iznik te hebben gelogeerd wordt het tijd om weer verder te gaan. Ik neem afscheid van het hotel personeel, die mij echt als een gast hebben behandeld, en zet mijn reis voort.

De volgende bestemming is Cappadocia een gebied in Turkije dat bekend staat om zijn wonderlijke schoonheid.

Het landschap van Cappadocia bestaat voor een groot deel uit een zachte steensoort dat door de regen en de wind is uitgesleten. Hierdoor heeft het landschap allerlei bizarre vormen aangenomen.

Als ik Iznik verlaat gaat dat gepaard met gemengde gevoelens. Ik ben nog maar een paar dagen in Turkije en vind het nu al een geweldig land. Ik rij via Bursa over de secondaire wegen richting Cappadocia.

Verlaten wegen in Turkije

Rijden door een prachtig ruig landschap

Ik wil mijn leven veranderen

Onderweg stop ik de nodig keren om thee te drinken en af en toe iets te eten. Op een van de plaatsen vraagt een jongeman waarom ik aan het reizen ben.

Ik antwoord “Ik wil mijn leven veranderen” de jongen kijkt mij niet begrijpend aan en schudt zijn hoofd.

Ik besef dat wereldreizen een zekere vorm van decadentie is. Er zijn veel mensen die om te overleven alleen maar moeten werken.

Een wereldreis kunnen maken is een luxe

Het kunnen maken van een dergelijke reis is een luxe die veel mensen zich niet kunnen veroorloven.

Ik zet mijn reist voort en stop op een gegeven moment bij een bijna verlaten benzine station. Ik tank de motor vol en wil de afrekenen als een ander Turkse motorrijder naar mij toe komt lopen.

Hij verkoopt hele kleine boekjes. Het blijken kopieën van de Koran te zijn. Ik sla het aanbod met een vriendelijk glimlach af, drink een glas thee, aangezien thee drinken nu eenmaal hoort bij het tanken, en rij door.

Genoeg thee voor vandaag

Ik vervolg mijn reis en passeer een militaire kazerne waar een op wacht staande militair mij salueert terwijl ik langsrijd . Aangezien ik zelf ook ooit militair ben geweest salueer ik staande op mijn voetsteunen terug.

Ik voel hierbij een zeker emotie, belachelijk misschien maar ik voel nu eenmaal een band. Zo doorkruis ik het prachtige Turkse landschap en stop zo nu en dan om thee te drinken. Turkije is echt een feest om te Door heen te reizen.

Het land is prachtig, de mensen zijn bijzonder vriendelijk de prijzen zijn aantrekkelijk. Tegen het einde van de dag ben ik weer opzoek naar een hotel. In een verlaten uitziend dorp zie ik 3 jonge mannen op een bankje zitten.

Turkije

Onverharde weg in Turkije

Meer dan genoeg thee voor vandaag

Ze bieden mij Thee aan maar ik heb die dag al meer dan genoeg thee gedronken en sla het aanbod af. Ik vraag of er een hotel in het dorp is maar dat blijkt niet zo te zijn. In het volgende dorp is er wel iets, zo maken ze mij duidelijk.

Ik rij door en kom in het volgende dorp inderdaad iets tegen wat je een hotel zou kunnen noemen. Het hotel is gevestigd in een oud kantoor en er zijn kamers vrij. Ik krijg een kamer aangewezen met douche en toilet. Een hotel zoals je ze alleen in Turkije vindt.

De man toont mij de kamer en wil mij ook het toilet laten zien maar doet dit, nadat hij eerste zelf een blik in het toilet heeft geworpen, toch maar niet. Nieuwsgierig als ik ben neem ik toch een kijkje in het toilet en begrijp gelijk de reactie.

15: In Turkije is het altijd tijd voor thee

Opmerkingen

comments