13: Ik Vertrek uit Istanbul en ga verder met mijn wereldreis.

Istanbul is echt geweldig en er is enorm veel te zien maar door de pech in Italë ben ik achter geraakt op mijn schema en wil verder. Ik moet voor een bepaalde datum Iran binnen rijden anders krijg ik problemen met mijn visum, mijn wereldreis gaat voor alles.

1: Van Goldwing naar XT500

 Ik vermijd snelwegen in Turkije

Ik vertrek uit Istanbul en zoek mijn weg naar mijn volgende stop in Iznik. Iznik is een onbeduidend plaatsje ,dat ligt aan het meer van Iznik.

Het plaatsje staat beschreven als een aantrekkelijk oord om even te vertoeven tussen de Turkse bevolking en dat blijkt te kloppen. Het weer in Turkije is nog mild omdat de zomer op zijn eind loopt en de winter nog wel even weg blijft.

Aangezien het verkeer in Turkije erg chaotisch is, is het verstandig om je snelheid aan te passen. Ik rij daarom op secundaire wegen vaak niet harder dan 80 en zelfs dat is soms te hard. Het is echter niets vergeleken met wat ik later in India ga meemaken maar hierover later meer.

In Turkije geeft men geen richting aan

Richting aangeven is ook geen gewoonte in Turkije en alles rijdt kriskas door elkaar. Ik moet zeer geconcentreerd rijden om ongelukken te vermijden.

Ik vermijd bovendien de snelwegen omdat je meer ziet als je secundaire wegen rijdt en omdat ik het rustig aan wil doen.

De Ténéré is uitermate geschikt voor het rijden op de kleinere wegen dus wat dat betreft gaat het prima.

Tegen de avond kom ik in Iznik aan en parkeer mijn motor aan het meer van Iznik. Ik kijk op mijn gemak rond, loop richting een klein hotel en vraag om een kamer. Een kamer kost 25 dollar en dat vind ik eigenlijk te duur.

Turkije

Turkije is meer dan Istanbul

Ketting smeren.

Na een beetje onderhandelen kan ik de kamer voor 20 dollar krijgen. Ik probeer nog even verder te zakken en kom uiteindelijk uit op 15 dollar per nacht.

Als ik zeg dat ik twee nachten wil blijven krijg ik de kamer voor 12,50 dollar per nacht. Het onderhandelen gaat allemaal heel vriendelijk en gemoedelijk.

Ik pak de noodzakelijk spullen van mijn motor af en leg deze in mijn kamer. De motor mag ergens in de tuin van het hotel staan. Voor mijn reis heb ik een aantal kleine busjes kettingspray meegenomen en daar ga ik eerst mijn ketting mee inspuiten.

Als ik zo bezig ben merk ik dat er een man achter mij is gaan staan met zijn brommer in zijn handen.

Hij vraagt vriendelijk of ik zijn ketting ook even onder handen wil nemen. Geen probleem denk ik en ik spuit zijn ketting in.

Een smerig broodje en gratie thee.

De man blijkt de eigenaar van het hotel te zijn en als dank voor het inspuiten van zijn ketting krijg ik gratis thee met cake. Ik loop een beetje rond door het dorp en over de boulevard en wil bij een kraam een broodje kopen.

Het broodje wordt klaar gemaakt met kaas, tomaat, komkommer en andere lekkere dingen. Net als ik het broodje wil aannemen spuit de jongen een grote straal ketchup op mijn lekkernij. Het broodje wordt vervolgens tussen een gloeiend heet wafelijzer plat geperst.

Het geheel komt er zwart geblakerd en rood van de ketchup uit. Ik neem het broodje teleurgesteld aan van de vriendelijk jongen en neem 2 happen. Het smaakt naar verkoold hout met ketchup.

Tanken in Turkije

Een tankstop in Turkije

Ik ben nog maar net in Turkije

Na 2 happen gooi ik het broodje buiten het zicht van de kraam weg. Op een terras bestel ik thee en raak in gesprek met een Turkse man. De man verteld mij dat hij lange tijd in Nederland en Duitsland heeft gewerkt en nu met pensioen is.

Het gesprek gaat half in het Duits en Nederlands en af en toe een beetje Engels. De man begint te vertellen over het werk dat hij gedaan heeft maar het gesprek krijg al snel een andere wending.

Het gesprek gaat op een gegeven moment over de koerden die in Turkije wonen en hoe hij hierover denkt. “Koerden” zo zegt de man “zijn net ratten, ze planten zich voort als konijnen en doen niets voor de kost” .

Ik kijk de man verbaasd aan knik een beetje maar zeg niet veel meer. Ik drink mijn thee op, zeg de man gedag en wandel verder door Iznik.

Hier heb ik geen zin in denk ik. Ik blijf 2 dagen in Iznik en bezoek een museum, een plaatselijke moskee de markt en slenter in de avonduren heerlijk over de boulevard van Iznik. Ik geniet nu al van mijn wereldreis en ik ben nog maar in Turkije.

14: Wereldreizen is een vorm van decadentie

Opmerkingen

comments