Klassieke Franse motorfietsen op het Franse platteland

Het was geweldig, een festival waar je gewoon een keer geweest moet zijn. Wheels and Waves. Het festival dat georganiseerd is rondom de zelfbouwers onder ons motorrijders. Er was veel te zien en te doen. Een echt Frans motorfeestje maar aan alles komt een eind. Echter ook de trip van Biarritz terug naar huis, waar het motorfeestje gehouden werd, had zo zijn verrassingen.

De Terrot of Norton Manx

Het weer in Biarritz was onbestendig. De soms felle zon werd afgewisseld met een vervelende miezer regen die af en toe over ging in slagregens.

Zodra je Biarritz uitreed en je dus van de kust afkeerde gingen de temperaturen weer wat omhoog. Typisch weer voor de Atlantische kust.

Een lange tocht naar huis door broeiende warmte, maar wel door het mooie Franse landschap lag voor ons.

Wheels and Waves was een prachtig evenement waar je toch een keer geweest moet zijn. Al is Wheels and Waves het ondertussen wel wat commercieel geworden het blijft een leuk motorfeestje.

 

Terrot

De Terrot in prima conditie

Franse klassieke motorfietsen als de Terrot

Wetende dat je nog een lange weg naar huis te gaan hebt kijk je voornamelijk uit naar het moment dat je je garagedeur kan openen.

Als je ne een vermoeiende rit je motorfiets naar binnen kan schuiven. Je eigen bed lonkt zal ik maar zeggen.

Het was zogezegd nog ruim 1300 km bikkelen. In eerste instantie verwacht je dan een wat saaie rit zonder hoogtepunten.

Met een snelheid van rond de 90 km/uur, wat de maximum snelheid is op de Franse secundaire wegen, sukkel je dan huiswaarts.

Als je dan op een gegeven moment een circuit passeert waar motorfietsen lustig rondjes rijden. Dat is dan het moment om even een pauze in te lassen. Sowieso omdat het tijd was voor een pauze maar ook omdat er wat te zien was.

 

klassieke Franse motorfietsen

Oude glorie herleeft in Frankrijk

Frans en Duits klassiek

Want er knetterde en ploften verschillende klassieke of gewoon  antieke motoren in het rond met dito berijders.

Onmiddellijk draaiden we om en reden het circuit terrein op. Tot onze eigen verrassing was het parkeer terrein gevuld met oude en klassieke Franse, Duitse en Engelse motorfietsen.

Er stonden ook enkele oldtimer bromfietsen, er stonden echter geen oude motoren te koop, het was dus duidelijk geen markt. Links en rechts lagen wel wat oldtimer motor onderdelen.

Op het parkeerterrein van het kleine circuit stond een bonte verzameling motorrijders van toch wel zeer respectabele leeftijden. Dit gold in sommige gevallen ook voor de motorfietsen die er stonden.

Niet alleen de leeftijd van de twee en driewielers maakte dat je bleef hangen, ook de afkomst. Want ik heb merken motorfietsen gezien waarvan ik het bestaan niet afwist.

 

Terrot

De Terrot Manx is die ooit gemaakt ?

De Terrot of Norton Manx

Wat te denken van het merk Terrot. Het merk Terrot ontstond in 1887 en was opgericht door Charles Terrot.

In 1887 begon Charles Terrot met het maken van fietsen en vanaf 1900 werden er ook automobielen in het Franse bedrijf gemaakt.

De eerste motorfiets van het merk Terrot, de Terrot Motorette, werd in 1901 geleverd. De Motorette was voorzien van een 2 PK zedel motor.

De Motor was gemaakt door Donnet Zedel, een fabriek die zich in die tijd voornamelijk bezig hield met het maken van verbrandingsmotoren. De Terrot die ik op het circuit zag was de eerste van het merk.

 

Terrot

De Terrot maakte toch indruk

Alhoewel het niet helemaal duidelijk was of het bewuste exemplaar werkelijk een Terrot was, maakte de motorfiets toch indruk.

De verwarring die bij mij ontstond, werd veroorzaakt door de naam die op de tank van de motorfiets stond.

Op de prachtig zilver gespoten tankt stond duidelijk de merknaam Terrot te lezen. Schuin daar onder stond in kleinere letters stond Manx.

In eerste instantie klonk de naam Terrot Manx logisch. Terrot als merk en Manx als type aanduiding.

Toen ik later de naam Terrot Manx opzocht leek het erop of de naam Manx nooit door Terrot gevoerd is. Norton heeft daarentegen wel een motorfiets gemaakt die de naam Manx droeg of toch niet ?

Het zit anders. De naam Manx was gekoppeld aan de snelle motoren die mee deden aan de TT van het eiland Man.

En dus zou de Terrot zo maar legitiem de naam Manx kunnen dragen. Hoe dan ook het was een prachtig exemplaar.

 

Norton

Van twee naar vier kleppen

Terrot heeft schijnbaar nooit een motorfiets met de naam Manx gemaakt maar het deed er niet toe.

Wat vooral bijzonder aan de klassieke Terrot was, was het feit dat de 82 jarige eigenaar zelf een 4 kleps kop op de motorfiets had gemaakt.

Standaard was de Manx of Terrot uitgerust met een twee kleps kop. De hoogbejaarde  Franse ingenieur had hier echter een vier kleps kop van gemaakt.

Zo beweerde hij zelf tenminste. Gezien zijn trotse houding en zijn kennersblik geloofde ik de man onmiddellijk.

Trots poseerde de Fransman bij zijn Terrot/Norton Manx, of wat de werkelijk naam dan ook is, en vertelde honderduit over zijn ervaringen met motorfietsen.

 

Seleey

Een Seleey op basis van een Norton blok

Colin Seleey

Jammer genoeg was mijn Frans niet goed genoeg om er alles van te verstaan maar sommige dingen werden wel duidelijk. Een ander klassiek exemplaar die op het circuit te vinden was, was de Seeley.

De originele Seleey werd ontwikkeld door de zijspanracer Colin Seleey. Seleey ontwikkelde de 348 cc AJS en de 498 cc Matchles wegracers.

Seleey ging kleine series motorfietsen bouwen toen de fabriek AMC (American Motors Corporation)  stopte met het fabriceren van motorfietsen.

Seleey bouwde motorfietsen op basis van verschillende merken. Zo zijn er Seleey Honda’s en Norton en andere merken. Het framewerk was wel van de voormalige zijspanracer.

 

Monet Goyon

Twee prachtige exemplaren van de Monet Troyon

De Monet-Goyen

Een stukje verderop stonden een paar Monet-Goyon motoren. De Monet-Goyon is ook zo’n typisch klassiek frans merk. Het Franse merk heeft van 1917 tot 1957 motorfietsen gebouwd.

De fabriek begon tijdens de eerste wereldoorlog met het bouwen van een driewielig voertuig voor het vervoer van gewonden.

Toen de eerste wereldoorlog was afgelopen bleef de fabriek motorfietsen bouwen en gebruikte daar voornamelijk Villiers tweetakt motoren voor.

Monet-Goyon gebruikte overigens ook Duitse MAG motoren voor zijn motorfietsen.

Weer een stukje verderop staat een heuse Scott Squirrel in uitstekende staat. En tussen als die klassieke schoonheden staan dan ook nog wat zelfbouw motorfietsen van diverse makelij. En een heuse Peugeot motorfiets 1932.

 

Ratrëon

Een trotse bezitter van een zelfbouw op basis van Citroën, een Ratroën

Motorfietsen van Citroën

Zoals een BMW zijspan combinatie gebaseerd op de R100RS. Het span ziet er professioneel maar spartaans uit en is puur gemaakt voor het circuit.

En net als je denkt dat je het mooiste wel gezien hebt zie je ergens in eens een Panhard zijspan combinatie. Huh Panhard maakte toch helemaal geen motorfietsen ? Denkt iedereen nu natuurlijk.

Nou ja en nee Panhard bouwde tot 1955 zelfstandig verschillende soorten automobielen. In 1955 nam Citroen de fabriek over en liet vervolgens in 1967 het merk Panhard vallen.

Citroen heeft later wel een motorfiets gebouwd op basis van een 4 cilinder boxer motor.

De Franse politie heeft zelfs een korte periode op deze motorfietsen gereden. Deze Citroen motorfiets is slechts een jaar (1980) gemaakt.

 

Panhard

Een zelfbouw span met de naam Panhard of Panplard.

Een originele Ratroën

Het zijspan wat ik op het circuit zie staan heeft zo te zien wel een Citroen motorblok en dus kan het ook zomaar een Panhard zijn. Maar hoe dan ook officieel heeft Panhard nooit motorfietsen gebouwd.

En als ik eindelijk even, na van de ene verbazing in de andere te zijn gevallen en denk alles te hebben gezien komt er nog een bijzonder zijspan langs.

Van de voorkant afgezien is duidelijk het merkteken van Citroen te zien en als ik verder kijk zie ik toch echt het motorblok van een lelijke eend.

Met grote letters staat op de zijkant van de tank de praktisch onleesbare tekst “ Ratroën” geschreven.  Of tenminste dat is wat ik ervan kan maken.

 

Een BSA

Een oude BSA

De oliekoeler van een 2CV

De eigenaar staat naast zijn span met priemende ogen mijn richting op te kijken. Ik kan er duidelijk niet omheen, ik moet zijn combinatie bekijken en dat doe ik ook.

Het geheel is dan ook best indrukwekkend. Het motorblok komt uit een 2CV oftewel lelijke eend en er is ook een eend oliekoeler gemonteerd.

Ik herken vooral de oliekoeler omdat dezelfde oliekoeler ook nogal eens op oudere modellen van de Tenere werd gemonteerd.

In een strak leren overal met knallende gele strepen en letters staat de ogenschijnlijk hoog bejaarde berijder mij te wenken.

Ik moet zijn creatie zien. Het span is duidelijk zelf gebouwd of verbouwd, en draagt de onduidelijk naam Ratroën of iets dergelijks.

 

BMW

Het is vooral geen BMW

Het is vooral geen BMW

Op het voorspatbord zit een sticker die aan het publiek duidelijk moet maken dat de motorfiets vooral geen BMW is. “Ce n’est pas une BMW”  staat er duidelijk te lezen.

Hoe nationalistisch kan je zijn nietwaar. De naam Ratroën is dan nog niet echt verklaard, dat komt later als ik weer thuis ben.

Na enig zoeken op internet lijkt het erop dat Ratroën geen merk is maar dat Fransen hun oude Citroën de bijnaam rat geven en dus wordt het Ratroën.

Het span ziet er indrukwekkend uit en lekt aan alle kanten olie maar dat lijkt de pret niet te drukken.

Na enig uitleg over zijn creatie, waarvan ik misschien 10% versta stapt de man op zijn zijspan en gaat het circuit op. Want er wordt serieus geracet met al het oude spul.

 

Terrot

De Ratroën met Citroën tekens

Met thuis zitten kom je nergens

Ik loopt nog een tijdje tussen de verschillende zelfbouw motorfietsen en prachtige klassieke Franse motorfietsen.

Uiteindelijk neem ik handenschuddend afscheid neem van een aantal mensen. De Ratroën is dan nog rondjes aan het draaien op het circuit.

Het is lastig om afscheid te nemen van al die motor enthousiasten en hun prachtige klassiekers en zelfbouw projecten maar het is tijd om weer te gaan.

De Terrot en andere klassieke Franse motorfietsen blijven waar ze horen, in Frankrijk. Er is wel een Nederlands club die zich met klassieke Franse motorfietsen bezig houdt.

En dus stappen we weer op onze moderne Japanse en Duitse machines en rijden nog na zwaaiend weg.

Zo zie je maar wat je allemaal tegen kan komen als je zo onderweg bent. Het leven zit vol verrassingen, zeker als je er af en toe lekker op uit gaat.  Met thuis zitten kom je immers nergens.

Langzaam door Frankrijk, Peter Jacobs & Erwin …

Opmerkingen

comments