61: De Grand Trunk in India

Een motorfiets is altijd al een risicovol vervoersmiddel geweest maar in India is het de manier om een einde aan je leven te maken. Zelfs als je geen zelfmoord wil plegen is motorrijden in India de goden verzoeken en goden hebben ze in India genoeg.

Deel 1: Van Goldwing naar XT500

De Grand Trunk in India is een chaos

De Grand Trunk in India is werkelijk een gruwel om met een motorfiets over heen te rijden.

Het wordt wel gezien als de snelweg van India maar de chaos op deze weg maakt dat je je eerder in een variant op Alice in Wonderland waant dan op een doorgaande weg.

Er loopt, rijdt en ligt werkelijk van alles op deze nachtmerrie weg. Niet opgeruimde wrakken van bussen, vrachtauto’s en personen auto’s zie je overal liggen. Zo nu en dan zie je ook klassieke motoren rijden en dat maakt het dan weer de moeite waard.

De Grand Trunk lijkt ook niet alleen maar bedoelt voor auto verkeer, wandelaars, fietsers, fietsriksja’s en heilige koeien maken ook gebruik van deze chaotische verkeersader.

Het is dan ook niet aan te raden om hier in het donker te rijden, wat ik mij dan ook heilig heb voorgenomen.

Grand Trunk

Wrakken van bussen en vrachtwagens worden niet opgeruimd

 Handel langs de Grand Trunk

Naast het gevarieerde verkeer zorgen de langs de kant zitten handelaren en sjacheraars voor behoorlijk  wat hinder. Zodra je ergens stopt om even wat te drinken of om zomaar wat uit te rusten komt er gelijk een grote groep mensen op je af.

De een wil je motorfiets repareren, ook als er niets te repareren is en een ander probeert je allerlei prullaria aan te smeren.

Sommige “handelaren” nemen met hun handelswaar een groot deel van de weg in beslag, waar je dan  omheen moet rijden.

Zodra je vaart mindert om weer om de zoveelste berg rotzooi te ontwijken komt er altijd wel iemand op je af gelopen om je wat aan te smeren.

India

Wrakken van vrachtwagens die ‘s-nachts onverlicht op de weg blijven liggen

Dieselwalmen en autowrakken.

Aangezien ik toch een gangetje van 50 km per uur aanhoud terwijl ik de chaos probeer te ontwijken levert dit dan weer gevaarlijke situaties op.

Het lijkt erop of het ze niet interesseert dat ze aangereden kunnen worden.

Ik wil echter ten koste van alles vermijden dat ik hier tegen iemand aanbots omdat ik geen zin heb in problemen in dit land.

Op de snellere stukken doe ik mijn best om te overleven tussen de dieselwalmende afgeladen vrachtwagens en bussen.

Soms komt je tijdens een inhaal manoeuvre een fietsriksja tegemoet die op de linkerbaan van de snelweg wat tijd denkt te winnen.

Het is een compleet gekkenhuis op de weg en ik moet in dat gekkenhuis zien te overleven.

Heilige koeien en vrachtwagens

Ik heb na 5 dagen India al door dat dit een zeer vermoeiend en vooral gevaarlijk land is voor motorrijders.

Als ik aan het eind van een zeer vermoeiende dag geen hotel kan vinden kom ik toch in het donker te rijden.

In het pikkedonker probeer ik  heilige koeien die op het wegdek liggen uit te rusten, fietsers zonder licht (verlichting hebben ze hier nog nooit van gehoord) en onverlichte wrakken van vrachtauto’s te ontwijken.

Niet mijn deken

Uiteindelijk stop ik bij een eettentje waar ik mij na een maaltijd een bed toe eigen tussen de vrachtwagen chauffeurs.

De eigenaar van de tent is hier niet blij mee maar ik weiger in het donker te rijden in dit land en dat probeer ik de eigenaar duidelijk te maken.

Ik trek een deken van de muur en ga er onder liggen, na 5 minuten komt er een vrachtwagenchauffeur binnen die de deken van mij aftrekt, het is namelijk zijn deken en hij wil hem terug.

Hierop pak ik mijn slaapzak en kruip er met kleren en al in. Nachtrust en daglicht dat is alles wat ik wil.

 

62: Onderweg naar New Delhi

On the Grand Trunk Road, Steve Coll

Opmerkingen

comments