1: Honda Goldwing of XT500

Ik heb veel motortrips gemaakt door Europa. Dwars door Italië naar Sicilië op een Honda GL1000. Het was het eerste type GL1000, de 1000cc viercilinder was. Voor die tijd een pk monster, want we spreken hier over 1984. De GL1000 was uiteindelijk aan vervanging toe maar geld voor een nieuwe was er niet. Mijn keuze voor een Yamaha XT verbaasde menigeen.

Een GL1000 met Vetter kuip

De viercilinder boxermotor was uitgerust met een Vetter kuip en Krauser koffers, want de Vetter Windjammer dat was toen de kuip voor de 4 cilinder boxer motorfiets.

Ik zeg nu boxermotor maar eigenlijk is de Gl1000 een flat Flour motor. Het model maakt dat het lijkt of het een boxermotor is.

Met diezelfde Honda heb ook Spanje en Portugal doorkruist. Het was een beest van een motor en ik had mij toen voorgenomen om nooit meer iets anders dan een zware viercilinder te rijden.

Want met dergelijke zware motorfietsen rij je niet maar daar zweef je als het ware mee. De eerste GL1000, was natuurlijk nog een lomp onhandig ding.

En vergeleken met de latere  GL1000 Modellen zoals de 1200 en 1500 cc zes cilinder was het een brommer. Maar in 1985 was het nog een indrukwekkende motorfiets die wel zijn nukken had.

 

Honda Goldwing

Een tot cafe racer omgebouwde Honda Goldwing

Een superbike met vraagtekens

De Gl1000 werd in die tijd nog als superbike gezien. De vloeistof gekoelde  viercilinder flat four motor maakte indruk in die tijd.

De Honda GL1000 was echter niet perfect, zeker niet qua wegligging. Het frame en het rijwielgedeelte was namelijk niet geschikt voor het vermogen van bijna 90 pk. Ik had de Honda Goldwing ondertussen ook uitgerust met een elektronische ontsteking.

Dat maakte dat de motorfiets bij hogere snelheden gevaarlijke weggedrag ging vertonen. Het was niet dat de Motorfiets slecht stuurde maar hij werd soms wel ronduit gevaarlijk op de weg.

De zware viercilinder was overigens niet de enige motorfiets in die tijd die problemen met de wegligging had. De Honda 550 four, die voor de flat four had, had dezelfde wegligging problemen.

 

Honda

De Honda CBX had ook zo zijn wegligging problemen

Zelfs een zware viercilinder slijt

Maar zelfs een 1000cc boxer slijt en na ongeveer 120.000 km begon de motor flink olie te gebruiken.

Ik was toen 28 jaar en had niet echt een wereldsalaris en dus ontbrak mij het geld om een revisie te laten uitvoeren.

De motorfiets was aan het slijten en een revisie was aan de orde. Bovendien had ik zelf ook al eens het soms gevaarlijke weggedrag ervaren, dus er moest iets anders komen.

Een dergelijk dure operatie kon ik in die tijd niet betalen en ik moest de Honda verkopen.

Met pijn in mijn hart nam ik afscheid van mijn mooie rode boxer motor. Maar zonder motor leven is geen leven vond ik, er moest iets anders komen.

GL1000 met Veter kuip

Met de Honda in Portugal

De Yamaha leek op een brommer

Veel geld had ik niet aangezien mijn GL1000 niet zoveel opbracht vanwege de reparaties die moesten plaatsvinden.

Ik moest dus genoegen nemen met een minder zware motorfiets. Een nieuwe Honda GL1000 zat er in ieder geval niet meer in.

Ik zocht alle motorbladen na op wat er te koop stond en liep regelmatig motorzaken binnen op zoek naar een koopje.

Internet was er in die tijd nog niet en dus verliep het zoeken naar goeie 2e hands motorfietsen moeizaam.

Ik kocht diverse motorbladen voor de advertenties om mijn honger naar een motorfiets verder te stillen. Er was keuze genoeg maar er paste maar weinig bij mijn wensen en/of portemonnee.

Een opmerkelijk motorfietsje

Ik zat al enige tijd zonder motor en dat viel tegen. Totdat ik bij een motorzaak in Den Haag, enigszins weggestopt een XT500 zag staan. Ik vond het een opmerkelijk motorfietsje. Klein, één cilinder, alleen een kickstarter, tjonge wat kan je daar nou mee doen.

Maar de prijs was wel aantrekkelijk en hij bleek technisch goed in orde. Ik vroeg om een proefrit en dat kon. De man van de motorzaak trapte hem aan want, zo zei hij, dat vergt nog wat oefening.

De lichte eencilinder leverde volgens de eigenaar van de winkel 32 pk en kon een topsnelheid van 140 km/uur bereiken. Niet indrukwekkend maar ik had zowiezo geen interesse in topsnelheden dus dat maakte mij niet uit.

Ik besloot een proefrit te maken op de pittig ogende Yamaha, als je het niet probeert dan weet je het ook niet natuurlijk.

 

Off-road-met-de-XT500

De XT500 was prima voor het terrein

De Yamaha starten is een uitdaging

Ik reed met de motor ,die aanvoelde als een brommer, de straat uit en de een cilinder toverde direct een glimlach op mijn gezicht. De motor voelde aan als een bromfiets maar wel een met een soort brute kracht.

34 pk was natuurlijk niet veel, maar het lage gewicht en het snelle oppakken van het gas maakte dat de motorfiets op een plezierige manier reed. De prijs was goed en technisch was de motor in orde dus de beslissing was snel genomen.

Met inruil kon ik de XT voor een spotprijs mee krijgen. Met enig weemoed naar de Honda reed ik met de eencilinder de straat uit.

Als ik weer meer geld zou hebben zou ik vanzelf wel weer op een zwaardere 4 cilinder stappen en tot die tijd had ik tenminste iets.

Het starten was in het begin een uitdaging, want man ik heb wat trappen terug gekregen van dat kreng.

 

XT500

De standaard tank van de XT is erg klein en dus wordt deze vaak vervangen

Ik kreeg de truc door

Na verloop van tijd had ik de truc door en hoefde ik niet eens meer naar het kijkglaasje te kijken.

Het kunnen starten van de Yamaha XT zonder in het kijkglaasje te kijken gaf op zich al een kick.

De meest 500 rijders wisten de eencilinder niet aan te krijgen met behulp van het glaasje maar mij lukt dat op een gegeven moment wel.

Ik kreeg steeds meer lol in de eencilinder en ging zelfs off road rijden. Het was een heerlijke machine en ik wilde hem eigenlijk niet meer kwijt.

Zonder het te beseffen was de eencilinder het begin van een groot motor avontuur, de Honda was ik ondertussen allang vergeten.

Deel 2: De Yamaha XT500 en XT600

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *